Codziennie do naszej skrzynki odbiorczej spływają dziesiątki lub nawet setki nowych maili. W gąszczu informacji nie trudno zapomnieć, odpisać bądź wykonać treść danej korenspodencji. Najczęściej ważne maile wrzucam do zewnętrznych list to-do, gdzie oczekują na wykonanie, dodatkowo niektóre maile oznaczam specjalnymi etykietami powiązanymi z istniejącymi już zadaniami, aby mieć wszystkie wiadomości dotyczącego danego tematu w jednym miejscu.

System ten sprawdza się doskonale, od kilku miesięcy wspomagam się dodatkowo dodatkiem do poczty GMail o nazwie Task Force, który pozwala bezpośrednio w skrzynce odbiorczej przychodzące maile dodawać do listy zadań oraz powiązywać z istniejącymi już zadaniami. Dodatkowo do każdego zadania możemy dodać deadline, komentarz oraz współdzielić je z innymi osobami, które nie muszą mieć konta w Task Force.

Aby móc korzystać z Task Force musimy zarejestrować się na stronie dodatku www.taskforceapp.com oraz zainstalować wtyczkę do przeglądarki (obecnie wtyczka dostępna jest tylko dla przegldarek Chrome i Firefox). Task Force dostępny jest również na iPhone.

Po rejestracji i instalacji wtyczki w prawym górny rogu GMaila pojawi się menu dodatku TaskForce z aktywnymi i udostępnionymi taskami. Dodatkowo w widoku szczegółowym maila, pod jego tytułem pojawią się dwa buttony zatytułowane ?Convert to New Task? & ?Add to Exisiting Task? umożliwiające odpowiednio dodanie wybranego maila do nowego zadania oraz powiązanie go z istniejącym już zadaniem.

Wtyczka TaskForce do Chrome blokuje szyfrowana wersję protokołu HTTP dla GMaila, w przypadku Firefoxa wszystko jest w porządku. TaskForce, to zeszłoroczny startup, który swoją premierę miał we wrześniu. Dopiero od listopada br. dostępna jest otwarta wersja beta, Task Force według zapewnień autorów współpracuje również z innymi kontami pocztowymi (m.in. Yahoo). Za oceanem projekt spotkał się z dużym zainteresowaniem, nie wiedzieć dlaczego w Polsce nikt o, nim nie pisał…

Po raz pierwszy o CLO mogliśmy usłyszeć już w 2005 roku, niestety ze względu na raczkowanie marek w social media temat ten szybko ucichł, jak i się pojawił. Rolę Chief Listening Officer?a polegającą na słuchaniu i śledzeniu tego, co na temat danej firmy mówi się w mediach społecznościowych przejęły różnego typu wyspecjalizowane agencję.

Wraz z rozwojem i wzrostem znaczenia social media dla firm, które stało się codzienną formą komunikacji i pokaźną bazą cennych opinii klientów, jak i samych klientów stało się jasne, że prędzej, czy później temat Chief Listening Officer?a powróci znowu do świata żywych.

W połowie tego roku Kodak, jak i Dell stworzyli w swoich szeregach nowe stanowisko pracy dla ?Dyrektora ds. Nasłuchu / Chief Listening Officer?. Zadania powierzone CLO w głównej mierze polegają na śledzeniu wpisów dotyczącej danej firmy i przekazywaniu ?wyłapanych? opinii do odpowiednich działów. Przykładowo CLO Kodaka, Beth LaPierre śledząc negatywne opinie na temat swojego pracodawcy dostrzegła, że konsumenci skarżą się na brak wejścia mikrofonowego w najnowszym modelu kamery Kodaka. Po przekazaniu informacji odpowiednim działom w firmie, problem został rozwiązany, nowe modele kamer posiadały wejście mikrofonowe, zaspokajając tym samym potrzebę konsumentów.

Praca CLO do najlżejszych nie należy, Beth LaPierre musi miesięcznie przeglądać ponad 300 tys. wzmianek o swoim pracodawcy na Facebooku, mikroblogach, forach jak i blogosferze. Na pewno w ślady Kodaka i Della pójdą inne firmy, outsourcing wyspecjalizowanych agencji , który sprawdzał się nader dobrze najwidoczniej przestaje wystarczać.

Warto podkreślić, że według prognoz magazynu Forbes [link] o Chief Listening Officer zrobi się głośno w 2011 roku, dlatego, jeśli szukasz pracy w social media warto zainteresować się pracą na stanowisku ?Dyrektora ds. Nasłuchu?, aczkolwiek, to chyba  jeszcze nie w Polsce

Dodatkowo, z okazji zbliżającego się Nowego Roku, życzę wszystkim dużo szczęścia i spełnienia marzeń.  Do zobaczenia w nowym roku!

Przez wiele miesięcy szukałem odpowiedniej techniki, która pozwoli mi zwiększyć moją produktywność podczas wykonywanych zadań. Wielozadaniowość to niestety mit, robienie kilku rzeczy na raz jest metodą niezbyt efektywną. Jako osoba, która korzysta z list zadań to-do postanowiłem przetestować Pomodoro Technique, która z góry nastawiona jest na robienie pojedynczych zadań, jednego po drugim w 25 minutowych sesjach.

Technika pomidora (z włoskiego Pomodoro Technique) została stworzona w 1992 roku przez Francesco Cirill. Swoją nazwę zawdzięcza kształcie najpopularniejszego minutnika używanego w kuchii. Jak możemy przeczytać na oficjalnej stronie PomodoroTechnique, została ona stworzona po to, aby zwiększyć produktywność wykonywania zadań poprzez skupienie się na pojedynczych celach.

Pięć głownych kroków techniki pomidora:

1. Wybierz zadanie
2. Nastaw minutnik na 25 minut
3. Pracuj nad zadaniem, dopóki nie zadzwoni minutnik
4. Po każdej sesji zrób 5 minutową przerwę
5. Co 3-4 sesję zrób dłuższą przerwę 20-30 minut

Już od samego początku Pomodoro Technique przypadło mi do gustu, ponieważ w 25 minutowej sesji skupiamy się tylko na jednym zadaniu, nie interesuje nas co dzieje się za oknem lub w naszej skrzynce pocztowej. Po przepracowanych 25 minutach, robimy sobie 5 minut przerwy, w których możemy sprawdzić pocztę lub po prostu się zrelaksować parząc sobie przykładowo kawę. Jeśli nie jesteś w stanie zrobić danego zadania w jednej sesji, rozbij je w zależności od potrzeb na więcej sesji.

Warto wspomnieć, że wyznaczanie 25 minut na jedną sesję to nie przypadek. W tak krótkim odstępie czasowym nie jesteśmy w stanie wypalić się danym zadaniem.

Zaleca się, aby co 3-4 sesję zrobić sobie dłuższą przerwę w granicach 20-30 minut.

Początkowo korzystałem z minutnika, który stał przy laptopie. Jednak w biurze bądź u kogoś nie za bardzo widziało mi się paradować z kuchennym timerem. Postanowiłem zamienić go na aplikację Focus Booster, która została specjalnie przygotowana z myślą o technice pomidora. Aplikacja wykonana jest w technologi AIR, dzięki czemu działa na każdej platformie systemowej.

Od sierpnia korzystam z tej techniki i muszę przyznać, że widać znaczny progress w mojej produktywności . Dodatkowo dzięki technice pomidora nauczyłem się pracować na najwyższych obrotach przez większość dnia pracy.

Od dawna w sieci szukałem minimalistycznego edytora tekstu, który podniesie moją produktyność przy pisaniu. Ostatnio korzystałem naprzemian z OpenOffice oraz Googlowskich Docsów, aż do dziś, kiedy czytając wrześniowego press’a natrafiłem na gościnny wpis Pawła Tkaczyka,w którym wspomina o minimalistycznym edytorze tekstu OmmWriter.

Niestety, wspomniany edytor dostępny jest tylko na komputery z systemami Mac OS X. Maka nie mam, na co dzień korzystam z najnowszej wersji okienek. Postanowiłem poszukać, więc minimalistycznego edytora tekstu, który współgrać będzie z moim systemem.

Kilka zapytań do Googla, i natrafiłem na masę edytorów. Najbardziej do gustu przypadł mi Write Monkey, który oprócz minimalistycznego wyglądu, jest bardzo funkcjonalny i konfigurowalny. Jako jeden z nielicznych minimalistycznych edytorów dla Windowsa posiada polską bazę słownikową, dzięki czemu z poziomu edytora możemy sprawdzić pisownię.

Dotychczas przy pisaniu tekstów w OpenOffice bądź Docsach nie mogłem do końca skupić się na samym pisaniu, zawsze coś mnie odrywało od pracy. Co jakiś czas, a to w przeglądarce lub na pasku zadań pojawia się powiadomienie z poczty, kalendarza itp.

Z Write Monkey na szczęście pozbyłem się tego problemu. Dzięki opcji pełnoekranowej, gdzie na czarnym tle widoczne są tylko białe literki mogę skupić się tylko na klepaniu tekstu.

Jeśli dużo piszecie na komputerze lub jesteście copywrighterami polecam wam z czystym sumieniem edytor Write Monkey.

Edytor można pobrać ze strony producenta writemonkey.com